وزمین جایی جز برای دوزخیان نبوده است

پری با آه و ناله

افتاد زمين مچاله

چهل روز و چهل شب

يک کوره آتيش و تب

نه لب می‌زد به آبی

نه داشت قرار و خوابی

هزار تا زخم رو شونه‌اش

يه جوب اشک رو گونه‌اش

تو حال هذيون و تب

همش می‌گفت زير لب:

( اگه ديدين يه روزی

يه پيرمرد قوزی

يه عاشق پشيمون

خسته و پير و داغون

با چشم تر، هاج و واج

نگاه می‌کرد به امواج

بهش بگين کاکل زری

دير اومدي، مرد پری....)

- گلی ترقی -

یک روزی یک جایی یک کسی که تو فکرش را هم نمیکنی  نشسته و به تو فکر میکند به تو  معشوقه ی محال به تو ای دوردسترس ترین ارزوهایش, انگونه که نیستی و اواینگونه خیالت میکند شبیه زنی که شبیه افسانه ها است با حاله ای مقدس .

وتو دردخمه ات دراز به دراز افتاده ای روی تختی که راحت نیست و پستانهایت از شهوتی کور متورم میشوند و حاله ی مقدس با فشار دستهایت به روی پستانهایت  گم می شود و فکر میکنی دیگر بس است  خسته ای و باید لمس شوی

و تو هنوز قدیسه ی ان مرد باقی میمانی

تنت خسته است و سینه هایت متورم

*****************************

************

حضرت لوط :اینکه شما برای دفع شهوت اکتفا میکنید به مردان خلاف ضرورت طبیعت است خداوند زنها را برای این امر افریده ایا همسرانتان را رها کرده و به مردها دفع شهوت میکنید!!!!!

همچون نو عروسی در رخت زفاف

که ناله های تن آزردگی اش به ترانه ی کشف و کامیاری بدل شود

یا چنگی که هر زخمه را    به زیر و بمی دل پذیر دیگر گونه جوابی گوید      

آی چه عروسی که هر بار سر به مهر با  بستر تو در آمد 

احمد شاملو

**************

آیا می نوشید تا ذبح شوید؟

ایا می خورید تا پروار شوید؟

ایا زاده شده و رشد میکنید تا

سرباز شوید و کشته شوید؟

کارگر شوید و غارت شوید؟

ایا می شنوید و همچنان اطاعت میکنید؟

"تقدیم به تمام معشوقه‌هایم که در همان اولین دیدار‌ زیبایی لب‌هایم را تحسین کردند اما تا آخرین

 همخوابگی نکوشیدند تا حتی ذره‌ای به درونم راه یابند.."

می توان همچون عروسک های کوکی بود
 با دو چشم شیشه ای دنیای خود را دید
 می توان در جعبه ای ماهوت
 با تنی انباشته از کاه
 سالها در لابلای تور و پولک خفت
 می توان با هر فشار هرزه ی دستی
 بی سبب فریاد کرد و گفت
 آه من بسیار خوشبختم






اغوشت اندک جائی برای زیستن واندک جائی برای مردن

تلفن

 نشسته‌ای به انتظار زنگ تلفن. و می‌دانی که او همین حالا در آن گوشه‌ی دیگر دنیا به طرف تلفن
می‌رود، گوشی را برمی‌دارد و شماره می‌گیرد.
 عرق کرده‌ای؛ از فرط انتظار و شوق. تلفن تو اما، زنگ نمی‌خورد.
 او مکثی می‌کند و باز شماره می‌گیرد. انگار شماره اشغال است، یا این‌طور وانمود می‌کند. تلفن تو اما زنگ نمی‌خورد.
 ناگهان چشم‌هایش درخشیدن می‌گیرد. دارد حرف می‌زند و تو اطمینان داری که تن‌اش از شادی می‌لرزد.
 تو به انتظاری، و چشم‌هایت انگار تلفن را می‌خورند.
 او حرف می‌زند و تو اشک‌هایت را پاک نمی‌کنی.
 بعد او بوسه‌ای می فرستد و گوشی را می‌گذارد. نوزده دقیقه حرف زده‌است.
 تو سرت را پایین انداخته‌ای و دیگر به انتظار زنگ تلفن نیستی. در این اندیشه‌ای که او به غیر از تو مگر کس دیگری هم دارد.
... و غافل از آنی که در نوزده دقیقه‌ی گذشته‌ی شب، هیچ تلفنی در هیچ کجای دنیا زنگ نخورده است

و راه بهشت مینوی من، بزرو طوع و خاکساری نبود

مرا دیگر گونه خدایی می بایست

شایسته آفرینه ئی که نواله ناگزیر را گردن کج نمی کند

و خدایی دیگر گونه آفریدم

دریغا، شیرآهن کوهمردا که تو بودی

و کوهوار پیش از آن که به خاک افتی

نستوه و استوار مرده بودی

اما نه خدا و نه شیطان

سرنوشت تو را بتی رقم زد که دیگران می پرستیدند

بتی که دیگران اش می پرستیدند 

 احمد شاملو 

*************************************

*******************

استخوانهایم از تو پنهان نبود

وقتی که در نهان به وجود می امدند ودر اسفل زمین نقش بندی می شدم

در دفتر توهمگی اعضای من نوشته شده

وچشمانه تو ای متعال جنین مرا دیده است

چشمانه تو جنین مرا دیده است

بی استخوان ترین بوده بودم

که درهزارجای تنم چوب فروکرده بودند

تا ایستادنی کثیف وخونین!!!

تا بند بند از هم رهیده

ژپتوی خرفت

به خیالش مرا زنده کرده است

هرچه هم نه راست

پینوکیو که نبوده بودم

نیستی  سزاوارترم بود

فرشته زبانم را برید

که پدر پیرم را ناسزا نگویم

حالا به حرمت کدام واسطه

گناه نکرده ام امرزیده شده

نمیدانم؟؟؟؟!!!!

من از هر چه نجات دهنده است بیزارم

 برای مادرم

ماه
وجب به وجب مرا ول نمی‌کند
مثل قرص‌های حل‌شده در لیوان
0
و جهان یک‌بعدی شما
دور میدان‌های معمولی می‌چرخد،
تو فایده نداری
و من به طرز تأسف‌انگیزی بزرگ می‌شوم.

ما زن‌ها همین‌طوری هستیم
برای عشق رفته‌مان
بچه‌های‌مان که غذا نمی‌خورند
و شوهری که بیکار است
گریه می‌کنیم
وهیچ دردیمان نیست جز درد دیگران

کسی نمیخواهد درد مرا بداند

شوهرم بیکارست

وبچه ام غذا  نمی خورد